Diana Scherer
Diana Scherer is een in Amsterdam werkende beeldend kunstenaar die botanie, textiel en materiaalonderzoek samenbrengt in poëtische sculpturen en installaties. Met haar project Interwoven laat ze plantenwortels groeien tot complexe structuren, waarmee ze de relatie tussen mens en natuur tastbaar maakt. Haar werk balanceert tussen controle en samenwerking met natuurlijke processen en stelt vragen over onze omgang met de natuur.Scherer maakt gebruik van een unieke techniek waarbij natuurlijke groeiprocessen worden ingezet om verschillende structuren uit wortelweefsel te creëren. Haar patronen ontleent zij aan vormen uit de botanische wereld, maar ook aan door de mens gemaakte structuren. De resultaten zijn tactiel en poëtisch, en haar creatieve proces weerspiegelt de huidige ecologische balans tussen mens en natuur. Tegelijkertijd roept het werk en proces kritische vragen op: in hoeverre is het zinvol om te spreken van samenwerking met de natuur? En is dat wel consequent logisch? Worden omstandigheden die deel uitmaken van zelfvoorzienende natuurlijke processen artistiek en cultureel toegeëigend? Deze vragen tonen de fundamentele ambivalentie in onze omgang met de natuur. De kunstenaar onderzoekt voortdurend het samenspel tussen (planten)cultuur en (planten)natuur. Scherers werk zet aan tot nadenken, maar is bovenal een poëtische verbeelding van de menselijke drang om de natuur te beheersen.
Interwoven werd bekroond met de New Material Award 2016. Deze tweejaarlijkse prijs, georganiseerd door Het Nieuwe Instituut in Rotterdam, daagt kunstenaars en ontwerpers uit om duurzame materialen en innovatieve technologieën te ontwikkelen. Scherer ontwikkelde het project van idee tot materiaal: van gegroeide jurk-sculpturen tot grootschalige installaties.
Haar werk is opgenomen in de collecties van onder andere het Victoria & Albert Museum in Londen, Design Society Shenzhen, FOAM Amsterdam, Museum Arnhem, Centraal Museum Utrecht, de Rabo Kunstcollectie, de kunstcollectie van het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Bijzondere Collecties Leiden, Normec, NN Collection Nederland, UMC Utrecht en het Nederlands Fotomuseum in Rotterdam.
Ditteke Mensink
Ditteke Mensink (1965, te Nijmegen) is documentairemaker, schrijver en radiomaker. Haar werk wordt niet alleen in Nederland gepresenteerd, maar tevens op internationale festivals. Mensink won diverse prijzen, waaronder in 2010 een Gouden Kalf voor haar film FAREWELL in de categorie Beste Lange Documentaire.
In haar werk wordt ze gedreven door verwondering. Met een open blik observeert ze haar hoofdpersonen en hun wereld. Tekenend voor Mensink is haar aandacht voor een poëtische beeldtaal, die ze combineert met een krachtige verhaallijn.
Als dochter van een boekhandelaar en een maatschappelijk werkster groeide ze op in een omgeving waar twee hoofdlijnen - de poëzie en de realiteit – reeds aanwezig waren.
Ditteke Mensink maakt gebruik van beeld, literaire teksten, filmisch en auditief materiaal. Ze kiest telkens nieuwe thema’s en zoekt nieuwe vormen die bij het verhaal passen.










